Cawan kertas telah didokumentasikan di zaman empayar China, di mana kertas dicipta pada abad ke-2 SM dan digunakan untuk menghidangkan teh. Cawan kertas ini dibina dalam pelbagai saiz dan warna, dan dihiasi dengan reka bentuk hiasan. Bukti tekstual tentang cawan kertas muncul dalam penerangan tentang harta pusaka keluarga Yu, dari bandar Hangzhou.
Cawan kertas moden telah dibangunkan pada abad ke-20. Pada awal abad ke-20, adalah perkara biasa untuk berkongsi gelas atau gayung di sumber air seperti paip sekolah atau tong air di dalam kereta api. Penggunaan bersama ini telah menyebabkan kebimbangan kesihatan awam.
Berdasarkan kebimbangan ini, dan apabila barangan kertas (terutamanya selepas penciptaan Piala Dixie pada tahun 1908) menjadi murah dan mudah didapati, larangan tempatan telah diluluskan ke atas cawan guna bersama. Salah satu syarikat kereta api pertama yang menggunakan cawan kertas pakai buang ialah Lackawanna Railroad, yang mula menggunakannya pada tahun 1909.
Dixie Cup ialah nama jenama untuk rangkaian cawan kertas pakai buang yang pertama kali dibangunkan di Amerika Syarikat pada tahun 1907 oleh Lawrence Luellen, seorang peguam di Boston, Massachusetts, yang bimbang tentang kuman yang disebarkan oleh orang yang berkongsi gelas atau gayung di bekalan air minuman awam.
Selepas Lawrence Luellen mencipta cawan kertas dan pancutan air yang sepadan, beliau memulakan Syarikat Bekalan Air Amerika di New England pada tahun 1908 yang terletak di Boston. Syarikat itu mula mengeluarkan cawan serta Penjual Air.
Cawan Dixie pada mulanya dipanggil "Health Kup", tetapi dari tahun 1919 ia dinamakan sempena rangkaian anak patung yang dibuat oleh Syarikat Anak Patung Dixie Alfred Schindler di New York. Kejayaan itu mendorong syarikat itu, yang telah wujud di bawah pelbagai nama, untuk menamakan dirinya Dixie Cup Corporation dan berpindah ke sebuah kilang di Wilson, Pennsylvania. Di atas kilang itu terdapat sebuah tangki air besar berbentuk cawan.
Namun, jelas sekali, kita tidak minum kopi daripada cawan Dixie hari ini. Tahun 1930-an menyaksikan banyak cawan berpegangan baharu—bukti bahawa orang ramai sudah pun menggunakan cawan kertas untuk minuman panas. Pada tahun 1933, warga Ohio, Sydney R. Koons, memfailkan permohonan paten untuk pemegang yang boleh dilekatkan pada cawan kertas. Pada tahun 1936, Walter W. Cecil mencipta cawan kertas yang didatangkan dengan pemegang, yang jelas bertujuan untuk meniru mug. Sejak tahun 1950-an, tidak dapat dinafikan bahawa cawan kopi pakai buang sentiasa menjadi tumpuan orang ramai, kerana pencipta mula memfailkan paten untuk penutup yang khusus untuk cawan kopi. Dan kemudian tiba Zaman Kegemilangan cawan kopi pakai buang sejak tahun 60-an.
Masa siaran: 22 Dis-2021
